بیگ تانکرینگ آدی بیلان

                        

                      ساختمان دو تار

  ساختمان دو تار ساده است اما نوع کیفیت صدای دوتار به

  نوازنده ی آن بستگی نداشته, بلکه در یک درجه ی مشخص

  بستگی به استادی دارد که آن را می سازد. ساختمان دوتار 

  و مهارت و فنون کاملی را طلب می کند.


  دوتار اساسا از چوب   درختان توت و زردآلو (بخش کدو شگل

  آن از چوب توت دسته ی آن از چوب زردآلو) ساخته می شود.

  و آن عبارت از سه قسمت می باشد آن قسمتها به زبان ساده,

  بخش کدو شکل آن می باشد وظیفه ی بخش کدویی شکل

  عبارت است از به طنین انداختن و تقویت صداهایی که از ارتعاش

  تارها تولید می شود بخش کدویی شکل بصورت مخصوص خود

  ساخته می شود اما بستگی به چوب و خواست اوستایی که

  آن را می سازد دارد می تواند بزرگ , متوسط و کوچک باشد.

  کیفیت طنین صدای دوتار در زیر و بم بودن آن بستگی به

  ساختمان بخش کدویی شکل آن دارد اگر خواست نوازنده,

  جهت تولید صدای گنگ و بم طنین دار باشد در این صورت

  اوستا دیواره های بخش کدویی شکل دوتار را نازکتر درست

  می کند. جهت تولید صدای زیر, کشش دار, دیواره های

  آن را کمی ضخیم تر می سازند. جهت صدای ملفوظ با تناژ

  قوی که از درون بخش کدویی شکل دوتار برمی خیزد, 

  بستگی به ساختمان درب آن دارد. تعداد شانزده تا از

  سوراخچه های کوچکی که بر روی درب آن تعبییه شده است

  جهت تنظیم صدای دوتار می باشد. روی دسته ی دوتار 

  پرده ها, تار و کلید کنترل تار قرار گرفته است. وظیفه ی 

  تارهاییکه بر اثر حرکات و ضربات گوناگون دست به ارتعاش

  درمی آید, عبارت است از تولید صدای خواسته شده که

  نوازنده با استفاده از پرده های دوتار یعنی گرفتن طول سیم

  دوتار بر روی پرده ها صدای مولده را تیمار داده در جریان

  صوتی مختلف می تواند جاری سازد. به عبارت ساده تر آهنگ

  بنوازد و بسازد.

  در زمان های قدیم تارهای دوتار را از زه ("روده ی حیوانی"

  درست می کرده اند بعدها این زه جای خود را به ابریشم

  داده است) دو خط طرفین دسته ی دوتار که از قدیم باقی

  مانده است به منظور بستن گره های زه بوده است. در حال

  حاضر از اوایل قرن بیستم تارهای سیمی مورد استفاده قرار

  می گیرد تارهائیکه روی دوتار قرار دارند از ناحیه ی بیرونی

  ته بخش کدویی شکل آن که بصورت گیره معمولا از شاخ

  حیوانی آن را درست می کنند و به آن به زبان ترکمنی

  " بوینوز " گفته می شود, محکم گره می خورد سر دیگر این

  تارها به دسته ی آن که کلید کنترل تارها در آن قرار دارند و به

  زبان ترکمنی به آن " قولاق " گفته می شود, می پیچانند.

  نقش قولاق ها به کوک انداختن و تنظیم گام صوتی آن

  می باشد در هنگام کوک دوتار جهت هماهنگی هر چه بهتر

  آن کلیدهای کنترل را کمی بالاتر از دسته قرار می دهند.

  به همین جهت اوستایی که در روی دوتار دوتا برجستگی

  مخصوصی را در نظر می گیرند, یکی از آنها در نزدیک کلید های

  کنترل که به آن بوینوز یا " شیطان اشک " و دیگری را روی

  درب بخش کدویی شکل قرار می دهند که به آن " اشک "

  که در معادل با " خرک " می باشد, نامیده می شود. برای

  اینکه تارها محکم و کلید های کنترل شل نگردد بالای

  " شیطان اشک " پرده ای را قرار می دهند که به آن

  " شیطان پرده " گفته می شود.                

                    باتشکراز:

                      عبدالمنان

   http://torkmansahra.blogfa.com

                    والسلام   



تاريخ : سه‌شنبه ۱۳٩۱/٩/۱٤ | ٢:۱۳ ‎ب.ظ | نویسنده : محمدمختومی | نظرات ()
  • مای بی اف | زرین باکس