بیگ تانگرینگ آدی بیلان          

      تکه _ یموت و گوکلان

  از دیکر داستانهای حماسی و اجتماعی افسانه ی پیدایش اقوام یموت، تکه و گوکلان است. که بر اساس باورهای آورده شده در این حماسه، درجه ی شجاعت و رزمندگی و متانت و استحکام در اندیشه ها به خوبی دیده می شود. 

در ادامه ی مطلب بخوانید...


طبق این حماسه به چگونگی نامگذاری قبیله های سه گانه ی فوق در ترکمن های ایران در پیدایش طوایف ترکمان چنین نقل شده که مردی سه زن داشت یکی از زنان بهنگام بار داری از شوهر جگر شکاری خواست.شوهر قوچ کوهی را شکار می کند و جگر آن را برای زن می برد و فرزند او تکه نامیده می شود(ترکمنها به قوچ کوهی نرتکه می گویند)گاه بار داری زن دوم / شوهر جگر گوسفندآبی لنگی را برایش حاضر می کند و فرزند او را گوکلان نام می نهد.(گوک به معنی آبیو لنگ هم همان لنگ فارسی است.) وبه سومی که می رسد مرد شکاری بدست نیاورده و گرگی شکار کرده و جگر آن را به زن می دهد و فرزند او را یموت نام می نهد.

  از جمله باورهای حماسی در ادبیات شفاهی ترکمن حکایت چگونگی رهایی قبیله گوکلان با راهنمایی مرد لنگ سبز چشماز صخره های کوه با روشن کردن آتش است. همینطورچگونگی منشعب شده ی یموت ها به قبایل چونی و شرف از دیگر داستان هایی است که در هر قبیله با باوری جداگانه بیان می کردند.در باورهای شفاهی گاه افراد قبیله قهرمانان داستان های خودرا به صورت آدمی سر زنده و اهل طبع معرفی می کند و حکایت طنز آلود یا خنده آور خویش را در وجود قهرمان داستان جستجو می نمایند.

  داستان های فکاهی و شیرین (الدار کوسه) که در میان ترکمن ها رواج داشته از آن جمله است. الدار کوسه به گفتههای خویش و همینطور با اعمال خود سعی در فریب دیگران داشت و بر این باور بود که با یک چنین حرکاتی احتمالا می تواندخردسالان و نوجوانان را با راهکارهایی از این دست هوشیار و اگاه سازد.

                              بر گرفته از وبلاگ:

                          تشویق  ترکمن قیزلری   تشویق

                 http://turkmen-ghizlary.blogfa.com   

       



تاريخ : یکشنبه ۱۳٩۱/۸/٢۸ | ۸:٤۱ ‎ب.ظ | نویسنده : محمدمختومی | نظرات ()
  • مای بی اف | زرین باکس